شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

عنوان کامل پایان نامه :

 تحلیل ژئوپلتیک اقلیت در جمهوری اسلامی ایران با تاکید بر بهائیت

قسمتی از متن پایان نامه :

احمد کسروی[1]

کسروی نوشته می باشد: «آن چیز که دانسته‌ایم [حسینعلی] بهاء در تهران با کارکنان سیاسی روس همبستگی می داشته، و این بوده زیرا به زندان افتاد روسیان به رهایی اش کوشیده و از تهران تا بغداد غلامی از کنسول خانه همراهش گردانیده اند. پس از آن نیز دولت امپراتوری روس در نهان و عیان هواداری از بهاء و دستۀ او نشان دادکه در عشق آباد و دیگر جاها، آزادی به ایشان داده گردید.

از آن سو انگلیسیان به نام هم چشمی که در سیاست شرقی خود با روسیان می داشتند، به میرزا یحیی صبح ازل که از بهاء جدا گردیده دستۀ دیگری به نام ازلیان داشت، پشتیبانی می نموده اند. به ویژه پس از آن که جزیرۀ قبرس، که نشیمنگاه ازل می بود، به دست ایشان افتاده که دلبستگی شان به او و پیروانش بیشتر گردیده.

سال ها چنین می گذشت و از دو دسته، آن یکی پشتیبانی از روسیان داشت و آن یکی از هواداری انگلیسیان بهره می جست، و این پشتیبانی و هواداری در پیشامدهای درون ایران نیز… (بی تأثیر) نبود، تا هنگامی که جنگ جهانگیر (جنگ جهانی اول ) پیش آمد. زیرا در نتیجۀ آن جنگ، از یک سو دولت امپراتوری روس با سیاست های خود برافتاد و از میان رفت و از یک سو دولت انگلیس به فلسطین، که عکا کانون بهائیگری در آنجاست،[2] دست پیدا نمود. از آن سوی تا این هنگام میرزا یحیی مرد و دستگاه او به هم خورد.

یکی از داستان هایی که دستاویز به دست بدخواهان بهائیگری داده و براستی داستان ننگ آوری می باشد آن می باشد که پس از چیره گردیدن انگلیسیان به فلسطین، عبدالبهاء درخواست لقب ”سر[3]“ از آن دولت کرده و زیرا داده اند، روز رسیدن فرمان و نشان در عکا جشنی برپا گردانیده و موزیک نوازیده اند و در همان بزم پیکره ای برداشته اند. پیداست که عبدالبهاء این را  پیشرفت بهائیگری و نیرومندی بهائیان پنداشته ، اما براستی  غیر از مایۀ رسوایی نبوده می باشد و غیر از به ناتوانی بهائیان نتواند افزود.» (بهائیگری ،89:1323)

30

دیدگاه فوق را، کسروی در «تاریخ مشروطه» خود نیز، آنجا که در پی تحلیل چرایی و چگونگیِ طرفداری ازلیان از مشروطه و طرفداری بهائیان از استبداد می باشد، بازتاب داده می باشد: «ما اگر بخواهیم همبستگی ای را که میان بهائیان و ازلیان ــ دو گروه منشعب از فرقۀ بابیه ــ با مشروطه بوده، به راستی روشن گردانیم، بایستی بگوییم: بهائیان هواخواه خودکامگی و ازلیان هواخواه مشروطه بودند… در جنبش مشروطه، زیرا دولت انگلیس هواخواه آن می بود، ازلیان پا به میان نهادند. ما تنها در اینجا نام خاندان دولت آبادی را می بریم. حاجی میرزا هادی ــ پدر یحیی دولت آبادی ــ بزرگ این خاندان، نمایندۀ صبح ازل در ایران بود. از آن سوی، زیرا دولت امپراتوری روس، دشمنی با مشروطه نشان می داد، بهائیان با دستور عباس افندی عبدالبهاء، خود را از مشروطه کنار گرفته از درون هواخواهان محمدعلی میرزا می بودند.» (کسروی ،291:1340)

[1] -احمد کسروی، از کسانی می باشد که با بهائیان از نزدیک بحث و گفت وگو داشته و آثارشان را مطالعه و نقد کرده می باشد. وی، رهبری بهائیت را در آغاز پیدایش، بسته و پیوسته به استعمار تزاری دانسته، و در ادوار بعد (مشخصاً در اواخر جنگ جهانی اول) با امپراتوری بریتانیا در پیوند شمرده می باشد. چنان که متقابلاً رهبری گروه ازلیان (میرزا یحیی صبح ازل، برادر کوچک بهاء) به قبله لندن نماز می گزارده می باشد

[2] – از زمان عباس افندی (جانشین میرزا حسینعلی بهاء)، مرکز بهائیت از عکا به حیفا (هر دو، واقع در اسرائیل کنونی) انتقال پیدا نمود ـ ع. منذر.

[3] -(Sir)

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

  •  صدمات اجتماعی  – اقتصادی  – سیاسی  ناشی از اقلیت بهائیت در ژئوپلتیک ایران چیست؟
  •  بهائیت چه تاثیری در مناسبات سیاسی و اقتصادی ایران دارد؟

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه