تحلیل فضایی بلوارهای شهری ( مطالعه موردی: بلوار شهید انصاری رشت)

قسمتی از متن پایان نامه :

ایمنی در کنش میان پیاده و سواره

برای آنکه شهروندان ترغیب به حضور در بلوار شوند، می بایستی خود را در آن ایمن یابند. گرچه ممکن می باشد بلوارهای امروزی ما از ایمنی لازم برخوردار نباشند. اما نمی توان تمایل شهروندان به این توقع از فضا را صرف نظر کرد. در یک بلوار ایمن حضور پیاده و سواره برای یکدیگر خطرساز نمی باشد. همانطور که سواره ها نیز همدیگر را تهدید نمی کنند به خاطر روحیه تفرجگاهی که انتظار می رود در یک بلوار حاکم باشد معمولا پیاده ها چندان مقید به تنظیم رفتارهای خود به ویژه در برخورد با سواره نیستند. این مسئله خطر تصادف سواره یا پیاده را به شدت افزایش می دهد؛ لذا تامین ایمنی هر یک در برابر دیگری ضروری می باشد.(پاکزاد،1391،192)

رانندگان بایستی به طریق مختلف در برابر رفتاهاری غیرمنتظره و غافلگیرکننده پیاده بالاخص کودکان ایمن گردند تا فرصت کنترل خودروی خود را داشته باشند. با این مقصود در درجه اول بایستی امکان ورود غیرمترقبه پیاده را به مسیر سواره از بین برد. در این راستا تخصیص باند جداگانه به پیاده ترفند بسیار موثری می باشد. البته لازم می باشد که مرز این باند با عناصر کالبدی زیرا ردیف درختان و بوته ها یا نهرهای آب و غیره به گونه مشخص مورد تاکید قرار گیرد به طوری که پیاده به غیر از در محل های تعیین شده امکان عبور از این مرز را نداشته باشد. به این ترتیب محل های دسترسی پیاده به باند سواره معلوم و محدود می گردد. اگر پوشش گیاهی میان باندها از تراکم کافی برخوردار نباشد یا نهر بین باند پیاده و سواره به اندازه لازم عریض نباشد پیاده ها به سهولت از آن عبور کرده و با ورود ناگهانی به مسیر سواره، خود و راننده را در معرض خطر قرار می دهند. البته بایستی توجه داشت که نوار سبز جداکننده باندها (پیاده، سواره عبوری و سواره محلی) در عین جداسازی آنها نباید به گونه ای باشد که پیاده را برای مکث یا نشستن به خود جذب نماید؛ زیرا در این صورت امکان تعرض انواع رفتارهای پیاده و مانند تردد عرضی آن در سواره رو افزایش    می یابد. برای کاهش تردد عرضی می توان لزوم ارتباط کاربری های دوطرف بلوار را نیز به حداقل رساند تا پیاده ها در محل های غیرمجاز  تشویق به گذر از مسیر سواره نشوند. (وزارت مسکن و شهرسازی، 1385، 193)

 

از طرف دیگر ضروری می باشد رانندگان عابر پیاده ای را که از عرض مسیر سواره می گذرد، از فاصله مناسب به وضوح رویت نمایند تا در برابر آن مجال اتخاذ عکس العمل لازم را داشته باشند. پس محل های معلوم شده برای گذر عرضی پیاده بایستی توسط هشدار دهنده هایی زیرا چراغ های راهنمایی، خط کشی، نصب شب رنگ و مواردی همانند این به خوبی مشخص شوند. در ضمن بایست محل عبور عرضی پیاده در شب با شدت نوری بیش از روشنایی سایر قسمت های مسیر نورپردازی گردد تا پیاده ها علی الخصوص آن هایی که لباس تیره به تن دارند از فاصله دور و متناسب با سرعت سواره دیده شوند. در ضمن پوشش گیاهی در محل گذر عرضی پیاده بایستی طوری تنظیم گردد که به واسطه حجم یا سایه خود، مانع دیده شدن عابرین توسط رانندگان نگردد.

 

متقابلا بایستی نسبت به تامین ایمنی پیاده در برابر سواره نیز توجه لازم را مبذول داشت تا به خطر افتادن ایمنی  شهروندان مانع حضور آنها در بلوار و مخل روحیه تفریحی آن نشود. به این مقصود در نظر داشتن همجواری مناسب و کنترل سرعت ها ضروری به نظر می رسد. به عنوان مثال: بایستی استقرار باند پیاده را در مجاورت باند محلی بلوار در اولویت قرار داد. اگر در بازسازی ها اجبار بر همجواری باند پیاده و باند عبوری سواره هست؛ لازم می باشد که ارتباط آنها به حداقل تقلیل یابد. همجواری باند پیاده و محلی در صورتی مطلوب می باشد که سرعت خودرو توسط انواع تدابیر فیزیکی در باند محلی به شدت کنترل گردد به طوری که حداقل سرعت خودرو کمتر از 20 کیلومتر در ساعت نباشد. در باند عبوری نیز گرچه پیاده حضور گسترده ندارد اما کنترل سرعت خودرو در حد (حداکثر) 50 کیلومتر در ساعت ضروری می باشد، زیرا سرعت بالا علاوه بر مخدوش کردن ایمنی فضا، از نظر روانی برای عابرین ایجاد دلهره می کند. در کنار تدابیر فیزیکی، محدود بودن طول بلوار نیز جهت اجتناب از القای عبوری بودن خیابان، در کاهش سرعت خودروها تأثیر به سزایی دارد.

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

  • اظهار تعریفی جامع و روشن از مفهوم بلوار و ایجاد ذهنیت درست از آن
  • معرفی بلوار به عنوان مکانی ایمن ، سرسبزی و مفرح و روان برای پیاده ها و سواره ها
  • شناخت و تجزیه و تحلیل بلوار شهید انصاری از نظر فرم، کاربری و معنا

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه